جوشاندنلغتنامه دهخداجوشاندن . [ دَ ] (مص ) جوشانیدن . مصدر متعدی از جوشیدن . بجوش آوردن مایعات بوسیله ٔ حرارت : ببغداد جو را بجوشانند و آب از او بپالایند و با روغن کنجد دیگرباره بج
جوشاندنگویش خلخالاَسکِستانی: gəlânəst.e دِروی: gəl.ân.əs.en شالی: gəlâvânəs.an کَجَلی: göl.ân.əst.an کَرنَقی: golâmənəs.an کَرینی: golâmənəs.an کُلوری: gəlâmənəs.an گیلَوانی: gə
جوشاندنگویش کرمانشاهکلهری: ǰu:šânen گورانی: ǰu:šânen سنجابی: ǰu:šânen کولیایی: ǰu:šânen زنگنهای: ǰu:šânen جلالوندی: ǰu:šânen زولهای: ǰu:šânen کاکاوندی: ǰu:šânen هوزمانوندی: ǰu:šâ