جوزاءلغتنامه دهخداجوزاء. [ ج َ ] (ع اِ) گوسپند سیاه که میان آن بسپیدی زند. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || (اِخ ) جبار.صورةالجبار، نطاق الجوزا و منطقةالجوزا از الجبار است .
رأس الجوزاءلغتنامه دهخدارأس الجوزاء. [ رَءْ سُل ْ ج َ ] (اِخ ) آن جای هقعه است نزد عرب . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به رأس الجبار شود.
عرش الجوزاءلغتنامه دهخداعرش الجوزاء. [ ع َ شُل ْ ج َ ] (اِخ ) نام مجموع چهار ستاره است درصورت ارنب . (یادداشت مرحوم دهخدا). کرسی الجوزاء.
رجل الجوزاءلغتنامه دهخدارجل الجوزاء. [ رِ لُل ْ ج َ ] (اِخ ) رجل الجبار. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به رجل الجبار شود.
نطاق الجوزاءلغتنامه دهخدانطاق الجوزاء. [ ن ِ قُل ْ ج َ ](اِخ ) در اصطلاح هیئت ، سه ستاره بر میان جوزاء که عرب بدان نَظم گوید و آن در انتظام و التئام مثل است . (از المنجد) (از اقرب الموا
رأس الجوزاءلغتنامه دهخدارأس الجوزاء. [ رَءْ سُل ْ ج َ ] (اِخ ) آن جای هقعه است نزد عرب . (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به رأس الجبار شود.
عرش الجوزاءلغتنامه دهخداعرش الجوزاء. [ ع َ شُل ْ ج َ ] (اِخ ) نام مجموع چهار ستاره است درصورت ارنب . (یادداشت مرحوم دهخدا). کرسی الجوزاء.
رجل الجوزاءلغتنامه دهخدارجل الجوزاء. [ رِ لُل ْ ج َ ] (اِخ ) رجل الجبار. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به رجل الجبار شود.
نطاق الجوزاءلغتنامه دهخدانطاق الجوزاء. [ ن ِ قُل ْ ج َ ](اِخ ) در اصطلاح هیئت ، سه ستاره بر میان جوزاء که عرب بدان نَظم گوید و آن در انتظام و التئام مثل است . (از المنجد) (از اقرب الموا
جوزالغتنامه دهخداجوزا. [ ج َ ] (اِخ ) جوزاء. نام برجی است از بروج آسمان . در اصل لغت جوزا بمعنی گوسپند سیاه است که میان او سپید باشد و چون این چنین گوسپند در میان گله ٔ گوسپندان