جهانجویلغتنامه دهخداجهانجوی . [ ج َ ] (نف مرکب ) جهانجو : جهانجوی اگر کشته گردد بنام به از زنده دشمن بدو شادکام . فردوسی .ز هر شهر فرزانه و رای زن بنزد جهانجوی گشت انجمن . فردوسی .
جهانجولغتنامه دهخداجهانجو. [ ج َ ] (نف مرکب ) جهان جوینده . جوینده ٔ عالم . طالب جهان . که در پی ِ گرفتن ِ جهان باشد. جهان گیر : بدادش از آزادگان ده هزارسواری جهانجوی و نیزه گذار.
مرزجویندهلغتنامه دهخدامرزجوینده . [ م َ ی َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) جهانجوی . شاهی طلب : کنون پیش برترمنش بنده ای سپهبدسری مرزجوینده ای .فردوسی .
جویلغتنامه دهخداجوی . (نف مرخم ) جوینده : حادثه جوی . جنگجوی . جهانجوی . رزمجوی . راه جوی . پی جوی . چاره جوی . نام جوی . دل جوی . مهرجوی . وفاجوی : نشسته جهانجوی بر جای خویش ج
جهانجولغتنامه دهخداجهانجو. [ ج َ ] (نف مرکب ) جهان جوینده . جوینده ٔ عالم . طالب جهان . که در پی ِ گرفتن ِ جهان باشد. جهان گیر : بدادش از آزادگان ده هزارسواری جهانجوی و نیزه گذار.
خوش آوازیلغتنامه دهخداخوش آوازی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (حامص مرکب ) خوش صدائی . خوش نغمه ای . خوش الحانی : خوش آوازی ناله ٔ چنگ اوخبر دادش از روی گلرنگ او. نظامی .جهانجوی را زآن دل آرا
دست یازیدنلغتنامه دهخدادست یازیدن . [ دَ دَ ] (مص مرکب )یازیدن . دست دراز کردن . دست درازی کردن : بزور کیانی بیازید دست جهانسوز مار از جهانجوی جست . فردوسی .استکفاف ؛ دست بسوی کسی یاز