عهده دارلغتنامه دهخداعهده دار. [ ع ُ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنکه امری را بگردن گرفته است . (فرهنگ فارسی معین ). متعهد. متولی . پذیرفتار. پذرفتار. متقبل . || صاحب شغل و دارای مأموریت
خاطر جمع داشتنلغتنامه دهخداخاطر جمع داشتن . [ طِ ج َ ت َ ] (مص مرکب ) خیال راحت داشتن : در عالم صورت تو میروی اما در حقیقت من میروم . خاطر جمع دار. (انیس الطالبین ص 206).
عدابلغتنامه دهخداعداب . [ ع َ ] (ع اِ) ریگ تنگ گسترده برابر یا طرف تنک از ریگ که بزمین درشت و هموار رسیده باشد. واحد و جمعدر وی یکسان است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث اللغا
نیابلغتنامه دهخدانیاب . (ع اِ) دندانهائی که در میان دندان آسیا و دندان پیشین واقع شده اند. جمع ناب است چنانکه دیار جمع دار است .(از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). رجوع به ناب شود.