جلبوبلغتنامه دهخداجلبوب . [ ج َ ] (اِ) گیاهی باشد که بر درخت پیچد و بعربی عشقه خوانند و حبل المساکین هم گویند. (برهان ).
جبوبلغتنامه دهخداجبوب . [ ج َ ] (ع اِ) زمین . || روی زمین . || زمین درشت . || خاک . (منتهی الارب ) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء). ج ِ جبوبة. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
جعبوبلغتنامه دهخداجعبوب . [ ج ُ ] (ع ص ) مرد حقیر و حقیرجثه ٔ بی خیر. (منتهی الارب ). مردم کوتاه بدن . (مهذب الاسماء). ج ، جعابیب .
جلببةلغتنامه دهخداجلببة. [ ج َ ب َ ب َ ] (ع مص ) جلباب پوشانیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به جلباب شود.
جربوبلغتنامه دهخداجربوب . [ ] (اِ) جلبوب است . (فهرست مخزن الادویه ). و جلبوب نوعی از لبلاب است . (از فهرست مخزن الادویه ). حلبوب است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ) شاید یکی مصحف دیگری ا
حریق املسلغتنامه دهخداحریق املس . [ ح ُ رَ ق ِ اَ ل َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بلغت اندلس حلبوب . حربوب . جلبوب . خصی هرمس . عصی هرمس . فقشة . لینوزوزطیس .
عشقهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی با برگهای درشت و ساقههای نازک که به درخت میپیچد و بالا میرود؛ ازفچ؛ غساک؛ نویچ؛ جلبوب؛ دارسج.
لبلابلغتنامه دهخدالبلاب . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) عشقه . بقلة الباردة. گیاه پیچک . (منتهی الارب ). حلباب . قسوس . عصبه . پیچه . (دهار). حبل المساکین . مهربانک . (زمخشری ). داردوست . گ