جلاجانلغتنامه دهخداجلاجان . [ ] (اِخ ) از توابع ارجان است و آب و هوای آن همچنانست که در ارجان .(فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 148). رجوع به جلادجان شود.
جلاجبلغتنامه دهخداجلاجب . [ ج ُ ج ِ ] (ع اِ) درازی . || (ص ) پیر فرتوت که موی ناصیه ٔ وی افتاده باشد. (منتهی الارب ).
جلاجللغتنامه دهخداجلاجل . [ ج َ ج ِ ] (ع اِ)ج ِ جُلجُل . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). زنگوله های خرد که بر چرم دوزند و در گردن اسب و شتر و گاو اندازند و در بهارعجم آمده که ج
جلاجانلغتنامه دهخداجلاجان . [ ] (اِخ ) از توابع ارجان است و آب و هوای آن همچنانست که در ارجان .(فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 148). رجوع به جلادجان شود.
جلاجبلغتنامه دهخداجلاجب . [ ج ُ ج ِ ] (ع اِ) درازی . || (ص ) پیر فرتوت که موی ناصیه ٔ وی افتاده باشد. (منتهی الارب ).