جغالهلغتنامه دهخداجغاله . [ ج َ ل َ / ل ِ ] (اِ) گروهی از مرغان . (صحاح الفرس ). جوقی بود از مرغان . (اسدی ). فوجی از مرغان . (برهان ). خیل مرغان . (آنندراج ) (انجمن آرا). گله ٔ
ژغالهلغتنامه دهخداژغاله . [ ژَ ل َ / ل ِ ] (اِ)نان ارزن . (برهان ). رجوع به ژغاره شود : رفیقان من با می و ناز و نعمت منم آرزومند یک تا ژغاله . ابوشکور (از فرهنگ شعوری ).|| ناف حی
جغازهلغتنامه دهخداجغازه . [ ج َ زَ / زِ ] (اِ) بیخ جغش و آن تره یی است که در بهار پیش از همه ٔ سبزیها بروید. (برهان ). رجوع به جغش و جغشت شود. || نان ارزن . || سرخی که زنان بر رو
جلالةلغتنامه دهخداجلالة. [ ج َ ل َ ] (ع مص ) در همه ٔ معانی رجوع به جَلال شود.- لفظ جلالة، اسم جلالة ؛ لفظ اﷲ است که در جزوی از اجزای مصحف مجید متواتر پهلوی هم واقع شده و بنا بر
جلالةلغتنامه دهخداجلالة. [ج َل ْ لا ل َ ] (ع ص ) حیوانی که پلیدی انسان خورد. (ناظم الاطباء). ماده گاو پلیدی خوار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و در حدیث است : نُهی عن لحوم ا
جلالةلغتنامه دهخداجلالة. [ ج ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث جُلال بمعنی بزرگ وبزرگ قدر. || ناقه ٔ بزرگ . (منتهی الارب ).
جفالهلغتنامه دهخداجفاله . [ج ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) گله ٔ مرغان . (شرفنامه ٔ منیری ). فوج و جوق و گله ٔ مرغان را گویند. (برهان ). ظاهراً مصحف جغاله است . رجوع شود به جغاله در همین لغ
چفالهلغتنامه دهخداچفاله . [ چ َ ل َ / ل ِ ] (اِ) فوج و خیل مرغان را گویند. (برهان ) (آنندراج ). جوق و خیل مرغان . (جهانگیری ). تبدیل جغاله است ، که صاحب برهان چنانکه رسم اوست مکر
موی انبوهلغتنامه دهخداموی انبوه . [ اَم ْ ] (ص مرکب ) که موی پرپشت بسیار دارد. که موی سر یا ریش وی انبوه و پرپشت باشد. پرموی . (از یادداشت مؤلف ). جغاله . (دهار). و رجوع به موی شود.
چغالهلغتنامه دهخداچغاله . [ چ َ ل َ / ل ِ ] (اِ) میوه ٔ نارس را گویند. (برهان ). بمعنی میوه ٔ نارس میباشد. (انجمن آرا) (آنندراج ). میوه ٔ نارس . (ناظم الاطباء) (فرهنگ نظام ). در
مرغلغتنامه دهخدامرغ . [ م ُ ] (اِ) مطلق پرندگان ، و عربان آن را طیر خوانند. (از برهان ). هر طائر که بال و پر و منقار دارد. (غیاث ). مطلق طایر را گویند سوای کرمهای پردار و قدری