معنی جروان | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

جروان

لغت‌نامه دهخدا

جروان . [ ] (اِخ ) اسم یکی از منازل سیرجان است به نرماشیر. (از مرآت البلدان ج 4 ص 223).

جروان

لغت‌نامه دهخدا

جروان . [ ] (اِخ ) بظاهر نام محلی است که در این بیت فرخی آمده است : پسر آن ملکی تو که بمردی بگشادزعدن تا جروان و ز جروان تا ککری .فرخی .

جروان

لغت‌نامه دهخدا

جروان . [ ج ِرْ ] (ع اِ) می . لغتی است در جریال . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به جریال شود.

جست‌وجوی مشابه

جرجانی

لغت‌نامه دهخدا

جرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) عبدالرحمان بن علی بن محمد مکنی به ابوسعد. بر مذهب شافعی فقه می آموخت . وی از ابوبکر اسماعیلی روایت کرد و بسال 401 هَ . ق . درگذشت . (از

جرجانی

لغت‌نامه دهخدا

جرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) عبدالرحمان بن محمدبن جعفربن احمدبن سعید. راوی بود. رجوع به تاریخ جرجان تألیف ابوالقاسم سهمی ص 217 شود.

جرجانی

لغت‌نامه دهخدا

جرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) عبدالرحمان بن محمدبن حسن بن ابنة ابوبکر اسماعیلی مکنی به ابوعمر. راوی بود و از جد خود امام ابوبکر اسماعیلی و ابومحمد احمدبن عدی و پدر او

جرجانی

لغت‌نامه دهخدا

جرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) عبدالرحمان بن محمدبن حسین مکنی به ابوالقاسم خیمی . راوی بود و چند سالی در مکه مجاور شد و بسال 405 هَ . ق . در آنجا درگذشت . وی از ابوبکر

جرجانی

لغت‌نامه دهخدا

جرجانی . [ ج ُ ] (اِخ ) عبدالرحمان بن محمدبن زیادبن معروف مکنی به ابوالحسن عجلی . از روات بود. رجوع به تاریخ جرجان تألیف ابوالقاسم سهمی ص 217 شود.

جست‌وجوی متن

حسین

لغت‌نامه دهخدا

حسین . [ ح ُ س َ ] (اِخ ) ابن محمد مؤدب جروانی مکنی به ابوعبداﷲ. محدث اصفهانی است . (ذکر اخبار اصبهان ج 1 ص 284).

ککری

لغت‌نامه دهخدا

ککری . [ ک َ ] (اِخ ) نام شهری است در هندوستان . (برهان ) : پسر آن ملکی تو که به مردی بگشادز عدن تا جروان وز جروان تا ککری .فرخی (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).

پسر

لغت‌نامه دهخدا

پسر. [ پ ُ / پ َ س َ ] (اِ) پور. پوره . (برهان قاطع). پُس . فرزند نرینه . ریکا. ابن . ولد. ریمن ؟. (برهان قاطع). واد؟. (برهان قاطع). ابنم . (منتهی الارب ) : پسر

تاج الدین

لغت‌نامه دهخدا

تاج الدین . [ جُدْ دی ] (اِخ ) (خواجه ...) علیشاه جیلانی وزیر سلطان محمد خدا بنده که در سال 711 هَ . ق . پس از قتل خواجه سعدالدین وزیر وزارت اولجایتو را یافت .