جرأتلغتنامه دهخداجرأت . [ ج ُ ءَ ] (اِخ ) سیدجعفر. از شعرای شاه جهان آباد است و او را با شاه گلشن شیخ سعداﷲ کمال اتحاد و انسلاک ، در زمره ٔ سپاه پادشاه محمدشاه داد شجاعت و جرأ
جرأتلغتنامه دهخداجرأت . [ ج ُ ءَ ] (ع مص ، اِ مص ) جرئت دلیری نمودن . (ناظم الاطباء). روی آوردن به چیزی و گستاخی کردن . (از اقرب الموارد). حالتی که انسان به خلاص امید نیکودارد
جرئتگویش خلخالاَسکِستانی: jər:at دِروی: jər:at شالی: jur:at کَجَلی: jor:at کَرنَقی: jurʔat کَرینی: jurʔat کُلوری: jərʔat گیلَوانی: jərʔat لِردی: jurʔat
جرأت لهکنوییلغتنامه دهخداجرأت لهکنویی . [ ج ُءَ ت ِ ل َ هََ ] (اِخ ) قلندر بخش بن یحیی امان . دیوانی به زبان اردو و همچنین مثنویهایی دارد. رجوع به تذکره ٔ عقد ثریا و روز روشن و قاموس ا
جرأت دادنلغتنامه دهخداجرأت دادن . [ ج ُ ءَ دَ ] (مص مرکب ) دلیر گردانیدن . دل دادن . و رجوع به جرأت شود.
جرأت داشتنلغتنامه دهخداجرأت داشتن . [ ج ُ ءَ ت َ ] (مص مرکب ) دلیر بودن . جسارت داشتن . دل دار بودن . و رجوع به جرأت شود.