جدللغتنامه دهخداجدل . [ ج َ دَ ] (ع اِمص ) خصومت ، اسم است جدال را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سختی دشمنی . (از شرح قاموس ). سختی و لداد در خصومت . (از قطر المحیط). پیکار.
جدللغتنامه دهخداجدل . [ ج َ ] (ع مص ) محکم تافتن رسن را. (اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). محکم تافتن . (تاج المصادر بیهقی ). استوار کردن تابیدن چیزی را. (شرح قام
جدللغتنامه دهخداجدل . [ج ِ ] (ع اِ) نره ٔ سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).ذکر سخت . (شرح قاموس ). || استخوان میان کاواک دست و پا. [ قلم ] . (منتهی الارب ). استخوان مغزدار د
جدللغتنامه دهخداجدل . [ ج ُ دُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ جدیل . (منتهی الارب ) (المنجد). ریسمان تافته شده از چرم یا مو در گردن شتر یا ناقه . (لسان ، از ذیل اقرب الموارد).- جدل الانسان
ژدللغتنامه دهخداژدل .[ ژُ دِ ] (اِخ ) اتین . نام شاعر درام نویس فرانسوی عضو پله ایاد و معاصر هانری دوم (1532 - 1573 م .).
جدل زدنلغتنامه دهخداجدل زدن . [ ج َ دَ زَ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از دعوی صدارت کردن . (آنندراج ) : قدرت به اختران چو برفعت جدل زندگویند جمله مسند عالی مسلم است .انوری (از آنندراج ).
جدل زدنلغتنامه دهخداجدل زدن . [ ج َ دَ زَ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از دعوی صدارت کردن . (آنندراج ) : قدرت به اختران چو برفعت جدل زندگویند جمله مسند عالی مسلم است .انوری (از آنندراج ).
جدل کردنلغتنامه دهخداجدل کردن . [ ج َ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) مباحثه نمودن . (ناظم الاطباء). یک و دو کردن . (یادداشت مؤلف ). محاجه کردن . بحث کردن . جنگ کردن . منازعه نمودن . (ناظم
جدل خاستنلغتنامه دهخداجدل خاستن . [ ج َ دَ ت َ ] (مص مرکب ) خصومت و دشمنی بپاشدن : هر دو را خاست جدل از سبب هستی فضل در میان رفت فراوان سخن از مدحت و ذم .اسدی طوسی (از ارمغان آصفی ).
جدل داشتنلغتنامه دهخداجدل داشتن . [ ج َ دَ ت َ ] (مص مرکب ) خصومت و دشمنی داشتن . (از آنندراج ) (بهار عجم ) (ارمغان آصفی ) : نیست صائب ملک تنگ عافیت جای دو شاه زین سبب طفلان جدل دارن