جان گرفتنلغتنامه دهخداجان گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) زندگانی یافتن . (بهار عجم ). قوت یافتن پس از ضعف و بیماری . قوی شدن پس از ضعف : از الفش آب روان جان گرفت راه به سرچشمه ٔ ح
جانفرهنگ مترادف و متضاد۱. روان، روح ۲. حیات ۳. نفس ۴. هوش ۵. عزیز، گرامی ۶. جن ≠ تن، بدن، انس، پری، پریان
اندیشه گرفتنلغتنامه دهخدااندیشه گرفتن . [ اَ ش َ / ش ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بفکر افتادن . اندیشه ٔ جان گرفتن . بفکر جان افتادن . (از یادداشتهای لغت نامه ) : از آن کوه راه بیابان گرفت
ترک گرفتنلغتنامه دهخداترک گرفتن . [ ت َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ). رها ساختن . دست بداشتن . هشتن . دست بشستن از چیزی : خوشا آن کس که پیش از مرگ میرددل و جان هرچه باشد ترک گیرد. عطار.دل
جان رباییلغتنامه دهخداجان ربایی . [ رُ ] (حامص مرکب ) عمل جان ربا. جان گیری . جان گرفتن . کشتن . میراندن : هر روز جهان به جان رباییست انصاف ده این چه بیوفائیست .نظامی .
جانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. نیرویی که تن به آن زنده است؛ روح حیوانی.۲. روان: ◻︎ جان که آن جوهر است و در تن ماست / کس نداند که جای او به کجاست (نظامی۴: ۵۳۸)، ◻︎ جان و روان یکیست به نزدی