جان افشانلغتنامه دهخداجان افشان . [ اَ ] (نف مرکب ) جان فداکننده . آنکه جان را در راه کسی یا چیزی بدهد : جان بیگانه ستاند ملک الموت بزجرزجر حاجت نبود عاشق جان افشان را. سعدی . || افش
جان افشانیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده=جانفشانی: ◻︎ سعدیا هرکه ندارد سر جانافشانی / مردِ آن نیست که در حلقهٴ عشاق آید (سعدی۲: ۴۴۷).
جان افشاندنلغتنامه دهخداجان افشاندن . [ اَ دَ ](مص مرکب ) مردن . (بهار عجم ). جان دادن : اهل بایستی که جان افشاندمی دامن از اهل جهان افشاندمی . خاقانی .همچو شمعم یک نفس باقیست بی دیدار
جان افشانیلغتنامه دهخداجان افشانی . [ اَ ] (حامص مرکب ) عمل جان افشاندن . جان دادن : سعدیا هرکه ندارد سر جان افشانی مرد آن نیست که در حلقه ٔ عشاق آید. سعدی .همچو گل بر چمن از باد میفش
جان در پای کسی افشاندنلغتنامه دهخداجان در پای کسی افشاندن . [ دَ ی ِ ک َ اَ دَ ](مص مرکب ) جان فدای کسی کردن . جان در پای کسی باختن . (ارمغان آصفی ). رجوع بجان در پای کسی باختن شود.
جان افشاندنلغتنامه دهخداجان افشاندن . [ اَ دَ ](مص مرکب ) مردن . (بهار عجم ). جان دادن : اهل بایستی که جان افشاندمی دامن از اهل جهان افشاندمی . خاقانی .همچو شمعم یک نفس باقیست بی دیدار
جان افشانیلغتنامه دهخداجان افشانی . [ اَ ] (حامص مرکب ) عمل جان افشاندن . جان دادن : سعدیا هرکه ندارد سر جان افشانی مرد آن نیست که در حلقه ٔ عشاق آید. سعدی .همچو گل بر چمن از باد میفش
روان افشاندنلغتنامه دهخداروان افشاندن . [ رَ اَ دَ ] (مص مرکب ) جان افشاندن . فدا کردن روان . جانفشانی کردن : گر مرا دشمن ز من دادی خلاص بر سر دشمن روان افشاندمی . خاقانی .حرمت می را که
جان برافشاندنلغتنامه دهخداجان برافشاندن . [ ب َ اَ دَ ] (مص مرکب ) جان افشاندن . جان باختن . جان نثار کردن . خویشتن را فدا کردن : بر آن شهریار آفرین خواندم نبودم درم جان برافشاندم . فردو
گل افشان کردنلغتنامه دهخداگل افشان کردن . [ گ ُ اَ ک َدَ ] (مص مرکب ) گلریزان کردن . پراکندن گل بسیار. ریختن گل بسیار بر سر کسی . گل باران کردن : پسر را پدرگر به زندان کنداز آن به که دشم