جانورشناسلغتنامه دهخداجانورشناس . [ ن َ / ن ِ / ن ْ وَ ش ِ ] (نف مرکب ) حیوان شناس . آنکه درباره ٔ جانوران تحقیق و تتبع دارد. رجوع به جانورشناسی شود.
جانورشناسیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مادۀ آلی ] جانورشناسی، حیوانشناسی، انگلشناسی آناتومی پرندهشناسی، اورنیتولوژی تاکسیدرمی
جانورشناسیفرهنگ انتشارات معین( ~. شِ) (حامص .) علمی که موجودات زندة حیوانی رامورد مطالعه قرار می دهد، معرفة الحیوان .
جانورشناسیفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهعلمی که به مطالعه و تحقیق دربارۀ محل زیست جانوران، اعضا، و چگونگی زندگی آنان میپردازد؛ حیوانشناسی؛ معرفةالحیوان.
جانورشناسیzoologyواژههای مصوب فرهنگستانشاخهای از علم زیستشناسی که در آن سلسلۀ جانوری شامل همۀ جانوران زنده و منقرضشده ازلحاظ ساختار و رویانشناسی و تکامل و ردهبندی و رفتار و پراکنش جغرافیایی بررس
جانورشناسیلغتنامه دهخداجانورشناسی . [ ن َ / ن ِ / ن ْ وَ ش ِ ] (حامص مرکب ، اِ مرکب ) علمی که ببحث درباره ٔ صفات وساختمان بدن جانوران می پردازد و علاوه بر آن ممکن است از جهات مختلف دی
جانورشناسیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مادۀ آلی ] جانورشناسی، حیوانشناسی، انگلشناسی آناتومی پرندهشناسی، اورنیتولوژی تاکسیدرمی
جانورشناسیلغتنامه دهخداجانورشناسی . [ ن َ / ن ِ / ن ْ وَ ش ِ ] (حامص مرکب ، اِ مرکب ) علمی که ببحث درباره ٔ صفات وساختمان بدن جانوران می پردازد و علاوه بر آن ممکن است از جهات مختلف دی
دوپایانلغتنامه دهخدادوپایان . [ دُ ] (اِ مرکب ) (اصطلاح جانورشناسی ) جانورانی که دو پا دارند. (از لغات مصوب فرهنگستان ).
برگبالانلغتنامه دهخدابرگبالان . [ ب َ ] (اِ مرکب ) (اصطلاح جانورشناسی ) ج ِ برگبال . حشراتی که بالهای آنها مانند برگ گل نازک و لطیف است . (فرهنگ فارسی معین ).