معنی جانوار | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

جانوار. [ جان ْ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) جانور. (ناظم الاطباء). رجوع به جانور و جانوران شود.

جانواران . [ جان ْ ](اِ) جانوران . جانداران : و از انواع حیوان و اصناف جانواران آدمی را برگزید . (سندبادنامه ص 3). رجوع به جانوار شود.

۱جانور – جانوران گوشت خوار و گربه سانان چون شیر و پلنگ ۲درنده ...

جانور، جنبنده، حی، حیوان، ذینفس، زنده ≠ بیجان

۱. جاندار، حیوان، دابه، دد، سبع، وحش ۲. جاندار ≠ آدمی، انسان

animal, animate, beast, being, quick

از جانواران ترکیبی در مسجمه سازی باستان. شیر دال؛ شیری با سر عقاب و گوش های اسب.

بهیمهها، جانواران، چهارپایان، حیوانات، ستوران ≠ آدمیان

مِل مِلو /melmelu/ پرمو، شخص یا جانواری که بدنش از مو پوشیده باشد.

کرمی کوچک و سیاه‌رنگ که در آب زندگی می‌کند و با مکنده‌های روی بدنش خون جانوارن را می‌مکد؛ دیوچه؛ دیوک؛ شلوک؛ شلک؛ شلکاو جلو؛ خرستۀ دشتی.