تق تقلغتنامه دهخداتق تق . [ ت ِ ت ِ ] (اِصوت ) آواز نرم و پیاپی خوردن تخته به تخته یا چیز دیگر به تخته و مانند آن . آواز نرم چکش در خانه ، یا کوفتن در، با سر انگشت . (یادداشت بخط
تق تقلغتنامه دهخداتق تق . [ ت ِ ت ِ ] (اِصوت ) آواز نرم و پیاپی خوردن تخته به تخته یا چیز دیگر به تخته و مانند آن . آواز نرم چکش در خانه ، یا کوفتن در، با سر انگشت . (یادداشت بخط
طقفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهصدای خوردن چیزی سخت به چیز دیگر. طق‌طق: (اسم صوت) ‹تق‌تق› [قدیمی] صدای پی‌درپی به‌هم خوردن دو چیز سخت.