توتیای چشملغتنامه دهخداتوتیای چشم . [ ی ِچ َ / چ ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) توتیای دیده . سرمه . (ناظم الاطباء). کحل دیده . توتیای بصر : کردم ز سنگ ریزه ٔ ره توتیای چشم تا آنچه کس ن
توتیای دیدهلغتنامه دهخداتوتیای دیده . [ ی ِ دی دَ / دِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) توتیای چشم . (ناظم الاطباء) : چشم حورا چون شود شوریده ، رضوان بهشت خاک پایش توتیای دیده ٔ حورا کند. من
توتیای ابیضلغتنامه دهخداتوتیای ابیض . [ ی ِ اَب ْ ی َ ] (ترکیب وصفی ،اِ مرکب ) سولفات دو زنک .(لکلرک از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). در لاروس توتیای مطلق را اکسید روی معنی کرده است . رجوع
توتیای احمرلغتنامه دهخداتوتیای احمر. [ ی ِ اَ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سولفات دو فر . (لکلرک از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). زاج احمر. (یادداشت ایضاً). رجوع به توتیا و دیگر ترکیبهای
توتیای ازرقلغتنامه دهخداتوتیای ازرق . [ ی ِ اَ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سولفات مس . (لکلرک از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). زاج کبود. (یادداشت ایضاً).
توتیای دیدهلغتنامه دهخداتوتیای دیده . [ ی ِ دی دَ / دِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) توتیای چشم . (ناظم الاطباء) : چشم حورا چون شود شوریده ، رضوان بهشت خاک پایش توتیای دیده ٔ حورا کند. من
توتیای بصرلغتنامه دهخداتوتیای بصر. [ ی ِ ب َ ص َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) آنچه بدو چشم روشن شود. (انجمن آرا). رجوع به توتیای چشم و توتیا و دیگر ترکیبهای آن شود.
چشم انداختنلغتنامه دهخداچشم انداختن . [ چ َ / چ ِ اَ ت َ ] (مص مرکب ) تماشا کردن . (مجموعه ٔ مترادفات ). چشم افکندن . نظر کردن . نگاه کردن . رجوع به چشم افکندن شود.- ازچشم انداختن کسی
چشم دردلغتنامه دهخداچشم درد. [چ َ / چ ِ دَ ] (اِ مرکب ) درد چشم . (آنندراج ). وجع چشم . بیماری چشم . نوعی درد که چشم را رسد : گر از من بچشمی رسد چشم دردتوانم در او توتیا نیز کرد. ن
رخصهلغتنامه دهخدارخصه . [ رُ ص َ / ص ِ ] (از ع ، اِمص ) رخصة. رخصت . اجازه . پروانه : باد را زو رخصه بادا تا ز خاک درگهش توتیای چشم خاقانی به شروان آورد. خاقانی .چون نیست رخصه س