ته دیگفرهنگ انتشارات معین(تَ) (اِمر.) ورقه ای از برنج ، سیب - زمینی یا نان که در ته دیگ چسبیده و برشته شده باشد.
ته دیگلغتنامه دهخداته دیگ . [ ت َه ْ ] (اِ مرکب ) ته گیره . چیزی که از طعام برشته ، ته دیگ چسبیده باشد. (آنندراج ): ته دیگی ؛ جزء برشته ای ازغذا که به دیگ می چسبد. (ناظم الاطباء).
تهدیگِ برنجگویش خلخالاَسکِستانی: sâta دِروی: sâxta کَجَلی: suta کَرنَقی: suxta کَرینی: suxta کُلوری: sâta گیلَوانی: suta لِردی: soxta
تهدیگِ برنجگویش کرمانشاهکلهری: benkeř گورانی: benkeř سنجابی: benkeř کولیایی: benkeř زنگنهای: benkeř جلالوندی: benkeř زولهای: benkeř کاکاوندی: benkeř هوزمانوندی: benkeř
تهلغتنامه دهخداته . [ ت ِه ْ/ ت ِ هَِ ] (ع اِ اشاره ) مانند ذِه و یا ذِه ِ کلمه ٔاشاره به مؤنث است ؛ یعنی این زن . (ناظم الاطباء).
تهلغتنامه دهخداته . [ ت ُه ْ ] (اِ) تفو را گویند که آب دهن است و آب دهن انداختن را هم گفته اند. (برهان ) (از آنندراج ). تف و آب دهن . (ناظم الاطباء). رجوع به تف و تفو شود.