ته تغاریلغتنامه دهخداته تغاری . [ ت َه ْ ت َ ] (ص نسبی مرکب ، اِ مرکب ) آنچه در ته تغارماند از ماست و غیره . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || به مزاح ، فرزند بازپسین زن که پس از آن نزا
تهلغتنامه دهخداته . [ ت ِه ْ/ ت ِ هَِ ] (ع اِ اشاره ) مانند ذِه و یا ذِه ِ کلمه ٔاشاره به مؤنث است ؛ یعنی این زن . (ناظم الاطباء).
تهلغتنامه دهخداته . [ ت ُه ْ ] (اِ) تفو را گویند که آب دهن است و آب دهن انداختن را هم گفته اند. (برهان ) (از آنندراج ). تف و آب دهن . (ناظم الاطباء). رجوع به تف و تفو شود.
تهلغتنامه دهخداته . [ ت َه ْ ] (اِ) زیر و پایین را گویند. (برهان ) (ناظم الاطباء) : ز شرم دایه سر در ته فکنده زبان بسته ز پاسخ ، لب ز خنده . (ویس و رامین ).آقای دکتر معین آرد:
شکم نخلیلغتنامه دهخداشکم نخلی . [ ش ِ ک َ ن َ ] (اِ مرکب ) بچه ٔ نخستین مادری . بچه ٔ اول که زن آرد. بزرگترین فرزندان مادری . مقابل ته تغاری . (یادداشت مؤلف ).
ابن عجزهلغتنامه دهخداابن عجزه . [ اِ ن ُ ع ِ / ع ُ زَ ] (ع اِ مرکب ) فرزند بازپسین . ابن هرمه . و در تداول عوام ، ته تغاری .
ابن هرمهلغتنامه دهخداابن هرمه . [ اِ ن ُ هََ م َ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) فرزند بازپسین . ابن عجزه . ته تغاری .
نضاضةلغتنامه دهخدانضاضة. [ ن ُ ض َ ] (ع اِ) بقیه ٔ آب و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). باقی مانده از آب و جز آن . (ناظم الاطباء). || اندک از چیزی . (از متن