لغت‌نامه دهخدا

تفرر. [ ت َ ف َرْ رُ ] (ع مص ) خندیدن : تفرر بی ؛ خندید بر من . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خندیدن بچیزی . (از اقرب الموارد). || گریختن و ترسیدن و پرهیزگاری