تشنهلغتنامه دهخداتشنه . [ ت ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) ترجمه ٔ عطشان . (آنندراج ). کسی که میل و خواهش نوشیدن آب را دارد و عطشان . (ناظم الاطباء) ... پهلوی تیشنک از تیشن از تریشن ، اوستا
تشنهفرهنگ انتشارات معین( ~.) [ په . ] (ص .) 1 - انسان یا حیوانی که به آب نیاز دارد. 2 - بسیار مشتاق .
تشنهگویش خلخالاَسکِستانی: tešir دِروی: tešir شالی: tašir کَجَلی: tašna کَرنَقی: tašir کَرینی: tašir کُلوری: tašir گیلَوانی: tešir لِردی: tašir
تشنه ٔ آب زالغتنامه دهخداتشنه ٔ آب زا. [ ت ِ ن َ / ن ِ ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بمعنی مستسقی است که هرچه آب خورد رفع تشنگی او نشود و زرداب در شکمش افزاید و این لغت در فرهنگ و لغت ه