تسبیحفرهنگ انتشارات معین(تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خدا را به پاکی یاد کردن . 2 - سبحان الله گفتن . 3 - (اِ.) در فارسی دانه های به رشته کشیده شده ای که هنگام ذکر و دعا در دست گیرند.
تسبیحگویش خلخالاَسکِستانی: tazbi دِروی: tazbi شالی: tasbi کَجَلی: tasbe کَرنَقی: tazbe کَرینی: tazbi کُلوری: tasbə گیلَوانی: yazbi لِردی: tazbi
تصبیحلغتنامه دهخداتصبیح . [ ت َ ] (ع مص ) بامداد نزدیک کسی آمدن . (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ). بامداد آمدن . (زوزنی ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). آمدن کسی را دربامداد