ترهندهلغتنامه دهخداترهنده . [ ت َ هََ دَ / دِ ] (ص ، اِ) چیزی آراسته و با طراوت را گویند. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان ) (از فرهنگ رشیدی ) (انجمن آرا) (آنندراج ). آراسته و منظم و با ط
ترسانفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهترسنده؛ بیمدارنده: ◻︎ ز غریدن کوس ترسان هژبر / عقاب از تف تیر پران در ابر (اسدی: ۳۹۲).
تپهندهلغتنامه دهخداتپهنده . [ ] (اِخ ) قلعه ای بهند از نواحی دهلی . رجوع به تبرمانده و تاریخ حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 620 شود.
ترخندهلغتنامه دهخداترخنده . [ ت َ خ َدَ / دِ ] (اِ) طعنه و طنز و بیهوده و مکر و حیله باشد، و به این معنی بجای خای ثخذ «ف » و «ق » هر دو نیز آمده است . (برهان ). در برهان قاطع بمعن