ترتیزکفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی یکساله با برگهای بیضوی و طعم تندوتیز که جزء سبزیهای خوردنی مصرف میشود. دارای ید، آهن، و فسفات و ضد اسکوربوت است؛ شاهی؛ ککژه؛ ککش؛ کیکر؛ کیکیز.
ترتیزکلغتنامه دهخداترتیزک . [ ت َ زَ ] (اِ مرکب ) مخفف تره تیزک . (آنندراج ).قسمی از بقولات خوردنی است که مزه اش تیزی کمی دارد، از این جهت به تره (سبزی ) تیزک ، نامیده شد و در اصف
تراتیزکلغتنامه دهخداتراتیزک . [ ت َ تی زَ ] (اِ) سبزئی است که به تره تیزک اشتهار دارد و ترندنکس نیز گویند، و بعربی جرجیر خوانند. (برهان ). تره تیزک . جرجیر. (ناظم الاطباء). سبزئی ا
ترتیزهلغتنامه دهخداترتیزه . [ ت َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) ترتیزک : ترتیزه تیز و برگ قجی تیز و سرکه تیزبریان ستیزه چند کنی با چنین سه تیز؟ بسحاق اطعمه .رجوع به ترتیزک و تره تیزک شود.
ککچلغتنامه دهخداککچ . [ ک َ ک َ ] (اِ) ترتیزک . (در لهجه ٔ گیلان ). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). اسم فارسی جرجیر است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).