تبستهلغتنامه دهخداتبسته . [ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] (اِ) گلیم ریشه دار و طرازدار. (ناظم الاطباء). قالیچه و سجاده ٔ ریشه دار و جز اینها. (لسان العجم شعوری ج 1 ورق 291 ب ).
تبستغفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهفصیح: ◻︎ گشتم از یمن مدحت شه دین / در سخن بس تبستغ و شیوا (منجیک: شاعران بیدیوان: ۲۱۹).
تبرتهلغتنامه دهخداتبرته . [ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان فراهان علیای بخش فرمهین در شهرستان اراک که در دوازده هزارگزی باختر فرمهین و دوازده هزارگزی راه عمومی واق
تبست و تباهلغتنامه دهخداتبست و تباه . [ ت َ ب َ ت ُ ت َ ] (ص مرکب ) تباه و تبست . رجوع به تباه و تبست شود.