تبستلغتنامه دهخداتبست . [ ت َ ب َ ] (ص ، اِ) چیزی بود سست . (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 36). چیزی باشد سست و از کار افتاده . (فرهنگ اسدی نخجوانی ). چیزی تباه و از کار افتاده بود. (ف
تبستلغتنامه دهخداتبست . [ ت َ ب ِ ] (ص ، اِ) آیین و ملت و مذهب سست وضعیف را گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ملت ضعیف و سست . (ناظم الاطباء). هدایت آرد:
تبسطفرهنگ انتشارات معین(تَ بَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پهناور شدن . 2 - گستردگی . 3 - گردش ، تفرج . 4 - گستاخی ، بی پروایی .
تبسطلغتنامه دهخداتبسط. [ ت َ ب َس ْ س ُ ] (ع مص ) تبسط در شهرها؛ عبور کردن در طول و عرض آنها. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). در شهرها رفتن به هر سوی آن . (منتهی الارب ) (ناظ
تبست و تباهلغتنامه دهخداتبست و تباه . [ ت َ ب َ ت ُ ت َ ] (ص مرکب ) تباه و تبست . رجوع به تباه و تبست شود.
تبستغفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهفصیح: ◻︎ گشتم از یمن مدحت شه دین / در سخن بس تبستغ و شیوا (منجیک: شاعران بیدیوان: ۲۱۹).
تبستانلغتنامه دهخداتبستان . [ ت َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) تابخانه . کاشانه . خانه ٔ زمستانی . (یادداشت بخط مؤلف ).
تبستغلغتنامه دهخداتبستغ. [ ت َ ب َ ت ُ ] (ص ) مردم فصیح و تیززبان راگویند یعنی مردمی که تند و تیز حرف زنند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) : گشتم از یمن مدحت ش
تبست و تباهلغتنامه دهخداتبست و تباه . [ ت َ ب َ ت ُ ت َ ] (ص مرکب ) تباه و تبست . رجوع به تباه و تبست شود.
تبستغفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهفصیح: ◻︎ گشتم از یمن مدحت شه دین / در سخن بس تبستغ و شیوا (منجیک: شاعران بیدیوان: ۲۱۹).
تبستانلغتنامه دهخداتبستان . [ ت َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) تابخانه . کاشانه . خانه ٔ زمستانی . (یادداشت بخط مؤلف ).
تبستغلغتنامه دهخداتبستغ. [ ت َ ب َ ت ُ ] (ص ) مردم فصیح و تیززبان راگویند یعنی مردمی که تند و تیز حرف زنند. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) : گشتم از یمن مدحت ش
تبستهلغتنامه دهخداتبسته . [ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] (اِ) گلیم ریشه دار و طرازدار. (ناظم الاطباء). قالیچه و سجاده ٔ ریشه دار و جز اینها. (لسان العجم شعوری ج 1 ورق 291 ب ).