تبرقلغتنامه دهخداتبرق . [ ت َ ب َرْ رُ ] (ع مص )آرایش کردن خود را: تبرقت المراة؛ زینت داد آن زن خویش را. (ناظم الاطباء).
تبرقعلغتنامه دهخداتبرقع.[ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بُرقع پوشیدن . (زوزنی ) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تبرقشلغتنامه دهخداتبرقش . [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) آراستن خود را برای کسی . (اقرب الموارد) (از قطر المحیط). آراستن زن خود را برنگهای گوناگون . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ر
تبرقطلغتنامه دهخداتبرقط. [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بر پشت افتادن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). صاحب نشوء اللغه «تقرطب »را مرادف این کلمه آورده
تبرقعلغتنامه دهخداتبرقع.[ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بُرقع پوشیدن . (زوزنی ) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تبرقشلغتنامه دهخداتبرقش . [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) آراستن خود را برای کسی . (اقرب الموارد) (از قطر المحیط). آراستن زن خود را برنگهای گوناگون . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ر
تبرقطلغتنامه دهخداتبرقط. [ ت َ ب َ ق ُ ] (ع مص ) بر پشت افتادن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). صاحب نشوء اللغه «تقرطب »را مرادف این کلمه آورده
تقرطبلغتنامه دهخداتقرطب . [ ت َ ق َ طُ ] (ع مص ) مقلوب تبرقط. قالوا: تقرطب الرجل علی قفاه ، و تبرقط؛ اذا سقط. (نشوء اللغة ص 17). رجوع به تبرقط شود.
ابوالهندیلغتنامه دهخداابوالهندی . [ اَ بُل ْ هَِ دی ی ] (اِخ ) غالب بن عبدالقدوس بن شیث بن ربعی . شاعری مطبوع است . او دولت امویّه و عباسیّه هردو را دریافت . منشاء او سیستان است . و