تبرعلغتنامه دهخداتبرع . [ ت َ ب َرْ رُ ] (ع مص ) چیزی بدادن که واجب نباشد بدادن آن . (تاج المصادر بیهقی ). تبرع بعطاء؛ دهش کردن بی آنکه آن دهش واجب باشد بر وی . (از منتهی الارب
تبرافرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. بیزاری جستن و دوری کردن.۲. (فقه) [مقابلِ تولا] در تشیع، دشمن شمردن دشمنان علیبن ابیطالب و فرزندانش.
تبرالغتنامه دهخداتبرا. [ ت َ ب َرْ را ] (ع مص ) مصدر تفعل از ماده ٔ برأت بمعنی دوری که آخر آن را به الف مینویسند و میخوانند، در اصل تبرؤ بهمزه است مانند تبرع و تبری بیاءبمعنی
تبرعاًلغتنامه دهخداتبرعاً. [ ت َ ب َرْ رُ ع َن ] (ع ق ) از روی تبرّع . بطور تبرع . از راه تبرع . بر سبیل تبرع . رجوع به تبرع شود.
تبرعصلغتنامه دهخداتبرعص . [ ت َ ب َ ع ُ ] (ع مص ) اضطراب کردن کسی زیر کسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): تَبرعَص الرجل ُ؛ اضطرب تحتک . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). صاحب تاج الع
تبرعملغتنامه دهخداتبرعم . [ ت َ ب َ ع ُ ] (ع مص ) تبرعم درخت ؛ شکوفه آوردن آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط).
تبرعاًلغتنامه دهخداتبرعاً. [ ت َ ب َرْ رُ ع َن ] (ع ق ) از روی تبرّع . بطور تبرع . از راه تبرع . بر سبیل تبرع . رجوع به تبرع شود.
تبرعصلغتنامه دهخداتبرعص . [ ت َ ب َ ع ُ ] (ع مص ) اضطراب کردن کسی زیر کسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): تَبرعَص الرجل ُ؛ اضطرب تحتک . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). صاحب تاج الع