معنی تأبن | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

تأبن . [ ت َ ءَب ْ ب ُ ] (ع مص )در پی اثر چیزی شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

(بِ) [ ع . ] (اِفا.) کاه دهنده .

تابن . [ ب ِ ] (ع ص ) کاه دهنده . (از منتهی الارب ).

تابان، درخشان، درخشنده، رخشان، روشن، مشعشع، منیر، نورانی ≠ تاریک

۱. تابش، تشعشع، تلاءلو، درخشش، درخشندگی، شعشعه، فروغ، نورافشانی ۲. برق، جلا ≠ تیرگی

۱. تابان، درخشان، درخشنده، رخشان، مشعشع ۲. حرارتزا، گرمابخش ۳. ریسنده، نختاب، نخریس

تابن . [ ب ِ ] (ع ص ) کاه دهنده . (از منتهی الارب ).

تابناک، فروزنده، فروغمند، متلالی، منور، نورانی ≠ کمفروغ

تابناک، درخشان، درخشنده، روشن

تابنده، تابان، درخشنده، رخشان، روشن، مشعشع، نیر ≠ تیره، کدر

تابنده، ریسمانتاب، نختاب، نخریس