تانیسلغتنامه دهخداتانیس . (اِخ ) از شهرهای مصر باستان در میان مصب نیل که مقر پادشاهان «هیکسُس » و منشاء بیست ویکمین سلاله ٔ سلطنتی مصر بود.
طانیسلغتنامه دهخداطانیس . (اِخ ) بنابر قول ابن رسته ، نام رودی است که به دریای لازق جاری و داخل میشود. (حاشیه ٔ مجمل التواریخ والقصص ).
تأنیثفرهنگ انتشارات معین(تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - علامت مؤنث به کلمه عربی ملحق کردن . 2 - مؤنث خواندن . 3 - مادگی .
تأنیسلغتنامه دهخداتأنیس . [ت َءْ ] (ع مص ) انس دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || نزد سبعیه از متکلمین استمالت هر یک از مدع
تانیستلغتنامه دهخداتانیست . (اِ) بلغت بربر خس الحمار ، رجل الحمام ، حالوما، کحلا، شنجار، شنگار، انقلیا، قالقس و حمیرا راگویند. رجوع به لکلرک ج 1 ص 456 و ج 2 ص 29 و 345 و ذیل ص 346
تانیستارلغتنامه دهخداتانیستار. (اِ) اسم جرم فلک نهم در دساتیر آمده . (آنندراج ) (انجمن آرا). جسم آسمان نهم . (ناظم الاطباء).
تانیسرلغتنامه دهخداتانیسر. [ س َ ] (اِخ ) نام شهری است در هندوستان . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). گردیزی در زین الاخبار آرد: در سنه ٔ احدی و اربعمائه (401 هَ .
بهار تانیسرلغتنامه دهخدابهار تانیسر. [ ب َ رِ س َ ] (اِخ ) بتخانه ٔ تانیسر. رجوع به تانیسر شود : از آنکه جایگه حج هندوان بودی بهار گنگ بکند و بهار تانیسر.عنصری .
تأنیسلغتنامه دهخداتأنیس . [ت َءْ ] (ع مص ) انس دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || نزد سبعیه از متکلمین استمالت هر یک از مدع
تانیستلغتنامه دهخداتانیست . (اِ) بلغت بربر خس الحمار ، رجل الحمام ، حالوما، کحلا، شنجار، شنگار، انقلیا، قالقس و حمیرا راگویند. رجوع به لکلرک ج 1 ص 456 و ج 2 ص 29 و 345 و ذیل ص 346
تانیستارلغتنامه دهخداتانیستار. (اِ) اسم جرم فلک نهم در دساتیر آمده . (آنندراج ) (انجمن آرا). جسم آسمان نهم . (ناظم الاطباء).
تانیسرلغتنامه دهخداتانیسر. [ س َ ] (اِخ ) نام شهری است در هندوستان . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). گردیزی در زین الاخبار آرد: در سنه ٔ احدی و اربعمائه (401 هَ .
بهار تانیسرلغتنامه دهخدابهار تانیسر. [ ب َ رِ س َ ] (اِخ ) بتخانه ٔ تانیسر. رجوع به تانیسر شود : از آنکه جایگه حج هندوان بودی بهار گنگ بکند و بهار تانیسر.عنصری .