تابوتگویش خلخالاَسکِستانی: tâbut دِروی: tâbut شالی: tâbut کَجَلی: tâbut کَرنَقی: tâbut کَرینی: tâbit کُلوری: tâbut گیلَوانی: tâbut لِردی: tâbit
تابوتگویش کرمانشاهکلهری: tarm گورانی: tarm سنجابی: tarm کولیایی: tarm زنگنهای: šu:rmâŋa/ tarm جلالوندی: šu:rmâŋa زولهای: tarm کاکاوندی: tarm هوزمانوندی: tarm
جنازهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. جسد مرده؛ نعش.۲. [مجاز] خسته.۳. [قدیمی] تابوت یا تختهای که مرده را با آن بردارند.
تختلغتنامه دهخداتخت . [ ت َ ] (اِ) اریکه و بدین معنی مشترک است در عربی و فارسی . (از آنندراج ) (از غیاث اللغات بنقل بهار عجم ). محل جلوس پادشاه در هنگام سلام . سریر. اورنگ . جَ
ابوجعفرلغتنامه دهخداابوجعفر. [ اَ ج َ ف َ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن خلف بن اللیث . ملقب به امیر شهید. مولد او به روزدوشنبه چهار روز باقی از شعبان سنه ٔ ثلث و تسعین و مأتین (293 هَ .