بی کتابلغتنامه دهخدابی کتاب . [ ک ِ ] (ص مرکب ) (از: بی + کتاب ) که کتاب ندارد. || لاکتاب . بی دین . مشرک . || در تداول عامه و لوطیان ، دشنام گونه ای است بمعنی کافر، بی دین . (یادد
بی کتابیلغتنامه دهخدابی کتابی . [ ک ِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی کتاب (در تداول عامه ). صفت بی کتاب . بی دینی . لاکتابی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به کتاب شود.
بی کتابیلغتنامه دهخدابی کتابی . [ ک ِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی بی کتاب (در تداول عامه ). صفت بی کتاب . بی دینی . لاکتابی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به کتاب شود.
بیلغتنامه دهخدابی . (پیشوند) حرف نفی . مقابل با که کلمه ٔ اثبات است . بر سر اسم درآید و اسم را به صفت بدل کند چون بصیرت که بمعنی بینائی است و اسم است و اگر گویند بی بصیرت صفت
بدکتابلغتنامه دهخدابدکتاب . [ ب َ ک ِ ] (ص مرکب ) لاکتاب . بی کتاب . دشنامی است در تداول لوطیان . (یادداشت مؤلف ).
بیدینلغتنامه دهخدابیدین . (ص مرکب ) (از: بی +دین ) کافر و بیراه و بی مذهب . (آنندراج ). بی کیش و بی مذهب و ملحد. (ناظم الاطباء). کافر. بی کتاب . که دین ندارد. (یادداشت مؤلف ). آ
لاکتابلغتنامه دهخدالاکتاب . [ ک ِ ] (ع ص مرکب ) (از: لا به معنی نه + کتاب ، یکی از کتب آسمانی ) بی کتاب . دشنامی که عوام به حیوان و جماد دهند. دشنامی که لوطیان دهند. بی دین در تدا