بیکبارلغتنامه دهخدابیکبار. [ ب ِ ی َ / ی ِ ] (ق مرکب ) (از: ب + یک + بار) ناگاه . (آنندراج ). یکبارگی و ناگاه . بی خبر. دفعتاً. (ناظم الاطباء). || یکباره . بالتّمام : از بند شبانر
بیکبارگیلغتنامه دهخدابیکبارگی . [ ب ِ ی َ / ی ِ رَ / رِ ] (ق مرکب ) یکباره . پاک .بالمرّة. بالکل . کلاً. (یادداشت مؤلف ) : تهمتن بدو گفت بی بارگی بکشتن دهی تن بیکبارگی . فردوسی .ز
بیکارَه نِشینگویش بختیاریبیکاره نشین (کسى که نه کشاورز باشد ونه مالک و اوائل هر سال منتظر است تاشغلى مانند چوپانى، گاوچرانى یا کار درمزارع به او پیشنهاد شود).
بیکارفرهنگ مترادف و متضاد۱. بیپیشه، بیحرفه، بیشغل، بیکاره، غیرشاغل ≠ شاغل ۲. ول، ولگرد، ولو ۳. عاطل، لاابالی، معطل ۴. کممشغله ≠ پرمشغله
بیکبارگیلغتنامه دهخدابیکبارگی . [ ب ِ ی َ / ی ِ رَ / رِ ] (ق مرکب ) یکباره . پاک .بالمرّة. بالکل . کلاً. (یادداشت مؤلف ) : تهمتن بدو گفت بی بارگی بکشتن دهی تن بیکبارگی . فردوسی .ز
هوازیلغتنامه دهخداهوازی . [ هََ / هَِ ] (ق ) بیکبار. ناگاه . (برهان ) : مردمان از خرد سخن گویندتو هوازی حدیث غاب کنی . رودکی .هوازی برآمد برم آن نگارمرا تنگ بگرفت اندر کنار. آغاج
تدلقلغتنامه دهخداتدلق . [ ت َ دَل ْ ل ُ ] (ع مص ) بیکبار رسیدن سیل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بناگاه رسیدن سیل . (از المنجد) (از اقرب الموارد): تدلق السیل علیه ؛ اندفع. (ا
ناگاجلغتنامه دهخداناگاج . (ق مرکب ) بر وزن و معنی ناگاه است و بیکبار هم گویندش . (برهان قاطع). تبدیل ناگاه است . (انجمن آرا). مبدل ناگاه است . (فرهنگ نظام ). ناگاه . (غیاث اللغات
پیخشتلغتنامه دهخداپیخشت . [ پ َ / پ ِ خ ُ ] (ص مرکب ) از بن کنده بود بیکبارگی . (لغت فرس اسدی ). چوب و چیزی که بیکبار از بیخ برکنده باشد : چندان گرداندش که از پی دانگی با پدر و م