بیوباردنلغتنامه دهخدابیوباردن . [ ی َ / یُو دَ ] (مص ) بلع کردن . اوباریدن . رجوع به اوباردن و اوباریدن شود : بدست ار بشمشیر بگذاردم از آن به که ماهی بیوباردم . رودکی .بود نیز چندان
بیوباریدنلغتنامه دهخدابیوباریدن . [ ی َ / یُو دَ ] (مص ) اوباردن . اوباریدن . اوبردن . اوباشتن . ناجاویده فروبردن را گویند که بعربی بلع خوانند. صاحب برهان گوید بفتح ثانی هم آمده است
بیوبردنلغتنامه دهخدابیوبردن . [ ی َ / یُو ب َ دَ ] (مص ) اوباردن و اوباشتن و اوباریدن . صاحب برهان بیوبرد را نیز مرادف این مصدر دانسته و نوشته است ماضی بیوباریدن است یعنی ناجاویده
بیوباریدنلغتنامه دهخدابیوباریدن . [ ی َ / یُو دَ ] (مص ) اوباردن . اوباریدن . اوبردن . اوباشتن . ناجاویده فروبردن را گویند که بعربی بلع خوانند. صاحب برهان گوید بفتح ثانی هم آمده است
بیوبردنلغتنامه دهخدابیوبردن . [ ی َ / یُو ب َ دَ ] (مص ) اوباردن و اوباشتن و اوباریدن . صاحب برهان بیوبرد را نیز مرادف این مصدر دانسته و نوشته است ماضی بیوباریدن است یعنی ناجاویده
ذمطةلغتنامه دهخداذمطة. [ ذُ م َ طَ ] (ع ص ) رجل ٌ ذُمَطَة؛ مرد که هر چیز را بیوبارد. مرد که همه چیز را ببلعد. مرد بسیارخوار.
اوباردنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهبلع کردن؛ بلعیدن؛ فروبردن به حلق؛ ناجویده فروبردن: ◻︎ به دشت ار به شمشیر بگذاردم / از آن بِه که ماهی بیوباردم (رودکی: ۵۴۳)، ◻︎ ایمن مشو از زمانه زیراک او / مار
اوباریدنلغتنامه دهخدااوباریدن . [ اَ دَ ] (مص ) بحلق فروبردن . (غیاث اللغات ) (از آنندراج ). ناجاویده فروبردن . (برهان ) (ناظم الاطباء). بلع. (برهان ). بلع کردن و فرو بردن . (از انج