بیم زدهلغتنامه دهخدابیم زده . [ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) ترسیده . ترس رسیده . مرعوب . هراسان . ترسانیده شده . خائف : مثل است اینکه در عذاب کده حدزده به بود که بیم زده .سنائی .
بیمفرهنگ مترادف و متضاداضطراب، پروا، ترس، ترسکاری، تشویش، جبن، خارخار، خلجان، خوف، رعب، فزع، محابا، مخافت، نگرانی، واهمه، وحشت، وهم، هراس، هول، هیبت ≠ رجا
بیمدیکشنری فارسی به انگلیسیalarm, angst, apprehension, chill, dismay, dread, fear, trouble, worriment, worry
بیملغتنامه دهخدابیم . (اِ) ترس و واهمه . (برهان ). ترس . (شرفنامه ٔ منیری ). خوف و به لفظ کشیدن و بردن و داشتن و کردن ودادن و آوردن مستعمل است . (از بهار عجم ) (غیاث اللغات ).
بیم گرفتنلغتنامه دهخدابیم گرفتن . [ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب )بیم زده شدن . ترسان شدن . قرین ترس گشتن : همه شیران بیشه بیم گیرندکه مردان از زنان تعلیم گیرند.نظامی .
خوف زدهلغتنامه دهخداخوف زده . [ خ َ / خُو زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) بیمناک . بیم زده . ترسیده . آنکه او را وحشت رسیده است . وحشت زده .
ترسان دللغتنامه دهخداترسان دل . [ ت َ دِ ] (ص مرکب ) هراسان . بیم زده . خائف . آنکه دلش ترسیده باشد : چو از خنجر روز بگذشت شب همی تاخت ترسان دل و خشک لب .فردوسی .
دل رفتهلغتنامه دهخدادل رفته . [ دِ رَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) رفته دل . بی جان . بی دل . ضعیف القلب . (ناظم الاطباء). بیم زده : مُستلفَج ؛ دل رفته از ترس . (منتهی الارب ). || دل ا