بیللغتنامه دهخدابیل . (اِ) آلتی باشد آهنی که باغبانان و امثال ایشان زمین بدان کنند. (برهان ). آلتی سرپهن که تره کاران بدان کلوخ یکسوی کنند و زمین را بکاوند. (شرفنامه ٔ منیری ).
بیلفرهنگ انتشارات معین( اِ.) ابزاری دارای دسته بلند و صفحه ای پهن و قاشق مانند که برای جا به جا کردن خاک و گل به کار می رود.
بیلگویش خلخالاَسکِستانی: xəlek دِروی: xəlek شالی: xəlek کَجَلی: bil کَرنَقی: xəllik کَرینی: xəlik کُلوری: xəlik گیلَوانی: xəlik لِردی: xələk
dredgesدیکشنری انگلیسی به فارسیبیل زدن، ماشین لاروبی، لاروب، الت تنقیه قنات و مانند ان، فشاندن، لاروبی کردن
bledدیکشنری انگلیسی به فارسیبیل، خون گرفتن، خون گرفتن از، خون ریختن، خون جاری شدن از، خون امدن از، اخاذی کردن