بیفتگویش خلخالاَسکِستانی: egən دِروی: e.gən شالی: bargən کَجَلی: ara.gin کَرنَقی: jəgən کَرینی: jigən کُلوری: bargən گیلَوانی: egən لِردی: dәgәn
بیفتگویش کرمانشاهکلهری: bekaf گورانی: bekaf سنجابی: bekaf کولیایی: bekaf زنگنهای: bekaf جلالوندی: bekat زولهای: bekat کاکاوندی: bekat هوزمانوندی: bekat
بیفتادنلغتنامه دهخدابیفتادن . [ ی ُ دَ ] (مص ) افتادن . سقوط. تساقط. (یادداشت مؤلف ). خواء. نوء. تساقط. وجوب . (ترجمان القرآن ) : چو بگسست زنجیر بی توش گشت بیفتاد زان درد و بیهوش
بیفتکلغتنامه دهخدابیفتک . [ ت ِ ] (فرانسوی ، اِ) قطعه ای نازک از گوشت راسته ٔ گاو که آنرا بروغن برشته کنند. (از فرهنگ فارسی معین ).
بیفتادنلغتنامه دهخدابیفتادن . [ ی ُ دَ ] (مص ) افتادن . سقوط. تساقط. (یادداشت مؤلف ). خواء. نوء. تساقط. وجوب . (ترجمان القرآن ) : چو بگسست زنجیر بی توش گشت بیفتاد زان درد و بیهوش
بیفتکلغتنامه دهخدابیفتک . [ ت ِ ] (فرانسوی ، اِ) قطعه ای نازک از گوشت راسته ٔ گاو که آنرا بروغن برشته کنند. (از فرهنگ فارسی معین ).
بیفتکیلغتنامه دهخدابیفتکی . [ ت ِ ] (ص نسبی ) گوشت که بیفتک را شاید. قطعه گوشت از راسته ٔ گاو که بیفتک را بکار باشد.
بیفتیدنلغتنامه دهخدابیفتیدن . [ ی ُ دَ ] (مص ) افتیدن . افتادن . اوفتادن . سقوط. (یادداشت مؤلف ). رجوع به افتادن شود: اندلاص ؛ بیفتیدن چیزی از دست . (تاج المصادر بیهقی ). تقوض ؛ ب