بیغولهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کنج؛ گوشه.۲. بیراهه.۳. گوشۀ خانه.۴. ویرانه.۵. گوشهای دور از مردم.
بیغولهلغتنامه دهخدابیغوله . [ ب َ / بی ل َ / ل ِ ] (اِ) گوشه ٔ خانه . (فرهنگ اسدی ). کنجی بود از خانه . بیغله . گوشه بود یعنی زاویه . پیغله و پیغوله و کنج یکی باشد.(حاشیه ٔ فرهنگ
تنگ بیغولهلغتنامه دهخداتنگ بیغوله . [ ت َ ب َ / ب ِ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) تنگ پیغوله . کنایه از دنیا وروزگار باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). کنایه از دنیا. (انجمن آرا).
بیغلهلغتنامه دهخدابیغله . [ ب َ / ب ِ / بی غ ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) بیغوله . پیغله .پیغوله . کنج . گوشه . زاویه . گوشه ٔ خانه . (یادداشت مؤلف ) (از فرهنگ اسدی ). بیغوله . (اوبهی ) :
تنگ بیغولهلغتنامه دهخداتنگ بیغوله . [ ت َ ب َ / ب ِ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) تنگ پیغوله . کنایه از دنیا وروزگار باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). کنایه از دنیا. (انجمن آرا).