بید مجنونلغتنامه دهخدابید مجنون . [ دِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) قسمی از درخت بید که شاخه های آن سرنگون است . (ناظم الاطباء). بیدموله . بیدناز. قسمی بید که شاخهای بسوی زمین آویخت
بیدلغتنامه دهخدابید. (اِخ ) دهی است از دهستان قیس آباد بخش خوسف شهرستان بیرجند با 171 تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9).
بیدگویش خلخالاَسکِستانی: viya دِروی: viya شالی: viya کَجَلی: bazma کَرنَقی: viya کَرینی: viya کُلوری: viya گیلَوانی: viya لِردی: viya
بیدگویش کرمانشاهکلهری: ve: گورانی: ve: سنجابی: ve: کولیایی: ve: زنگنهای: ve: جلالوندی: ve: زولهای: ve: کاکاوندی: ve: هوزمانوندی: ve:
بیدفرهنگ انتشارات معین[ په . ] ( اِ.) درختی است از تیرة بیدها، بی میوه ، سایه دار، دارای شاخه های مستقیم و بلند. چوبش کم دوام است از پوست آن ماده ای به نام سالیسین به دست می آید که ت
بیدفرهنگ انتشارات معین( اِ.) = پت : حشره ای است ریز با بال های باریک که پارچه های پشمین را می خورد بیو، بیب ، بیتک هم گفته شده .
بید سرنگونلغتنامه دهخدابید سرنگون . [ دِ س َ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بید مجنون . بید موله . رجوع به بید و بید مجنون شود.
بید نازلغتنامه دهخدابید ناز. [ دِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بید موله .بید مجنون . بید معلق . (یادداشت مؤلف ) : زلفت که چو بید ناز آویخته است خاک محن اندر سر من بیخته است . (از کت