بیدرلغتنامه دهخدابیدر. [ ب َ دَ ] (اِخ ) قریه ای است از قرای بخارا. (از انساب سمعانی ). شاید همان بیدره باشد. رجوع به بیدره شود.
بیدرلغتنامه دهخدابیدر. [ ب َ دَ ] (اِخ )دهی از دهستان زهان بخش قاین شهرستان بیرجند است و 300 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9).
بیدرلغتنامه دهخدابیدر. [ ب َ دَ ] (ع اِ) خرمن . (منتهی الارب ) (دهار). انباشته ٔ گندم . (از لسان العرب ). چاش .- امثال : الحفنة تدل علی البیدر . (یادداشت مؤلف ). از قبیل مشت ن
بیدرلغتنامه دهخدابیدر. [ دَ ] (اِخ ) نام ولایتی بوده در هند که دارالملک دکن حساب میشده . احمدشاه بهمنی بنام خود احمدآباد ساخته دارالملک کرد و او را ولی مینامیدند و بدرویشان اخلا
بی درلغتنامه دهخدابی در. [ دَ ] (ص مرکب ) (از: بی + در) که در ندارد. بی باب . بدون در. بدون مدخل یا بدون آنچه بر مدخل قرار دهند. شواهد زیر، هم بمعنی خود «در» و هم بمعنی مدخل یعنی
بیدرمانفرهنگ مترادف و متضادبیچاره، درمانناپذیر، شفاناپذیر، بهناشدنی، علاجناپذیر، غیر قابلعلاج ≠ درمانپذیر، علاجپذیر
بیدرةلغتنامه دهخدابیدرة. [ ب َ دَ رَ ] (ع مص ) انبارانبار کردن گندم .(از منتهی الارب ): بیدر الطعام بیدرة؛ انبارانبار کرد گندم را. (منتهی الارب ). خرمن خرمن کرد گندم را. (ناظم ال
بیدریلغتنامه دهخدابیدری . [ ب َدَ ری ی ] (ص نسبی ) منسوب است به بیدرة. (از معجم البلدان ). منسوب است به بیدر که قریه ای است از قرای بخارا. (از انساب سمعانی ). || لقب ابوالحسن مقا