بکرویلغتنامه دهخدابکروی . [ ب َ رَ ] (اِ) بمعنی بکرایی است که آن میوه ای باشد شیرین میان نارنج و لیمو. (برهان ) (ناظم الاطباء) (از جهانگیری ) (از آنندراج ) (از مؤید الفضلاء). رج
ببرویهلغتنامه دهخداببرویه . [ ب َ رَ وَ ] (اِخ ) محدث است و از اسحاق بن شاذان روایت کند. (یادداشت مؤلف ). ببرویه بن علی بن محمدبن مالک ابوغسان البصری ، در حوالی سال 353 هَ . ق .
بحروییلغتنامه دهخدابحرویی .[ ب َ ] (اِخ ) منسوب به بحرویه که لقب جد ابوعبداﷲ محمدبن یحیی بن محمدبن بحرالشروطی بحرویی معروف به ابن بحرویه از اهل اصفهان می باشد. (از انساب سمعانی ).
برویلغتنامه دهخدابروی . [ ب َ / ب ُ ] (اِ) ابروی . ابرو. برو. حاجب . و رجوع به برو و ابرو شود : سوی حجره ٔ خویش رفت آرزوی ز مهمان بیگانه پرچین بروی . فردوسی .همه زرد گشتند و پرچ
بکرهیلغتنامه دهخدابکرهی .[ ب َ رَ ] (اِ) بکراهی . بکروی . بکرایی : بخانه درون بود با بکرهی نهاده برش نار و سیب و بهی . فردوسی (از رشیدی ) (از انجمن آرا) ( از جهانگیری ).رجوع به ب
بکراییلغتنامه دهخدابکرایی . [ ب َ ] (اِ) بکراهی . بکرهی . نام میوه ایست میان نارنج و لیمو لیکن از نارنج کوچکتر و از لیمو بزرگتر میباشد و شیرین هم هست و آن در ولایت ایگ و شبانکاره
اصحاب کهفلغتنامه دهخدااصحاب کهف . [ اَ ب ِ ک َ ] (اِخ ) بمعنی صاحبان غار، و ایشان هفت تن بودند از دوستان حق که از خوف دقیانوس نام پادشاهی ظالم از شهر گریخته در غاری پنهان شده بخفتند