بکرفرهنگ مترادف و متضاد۱. باکره، بتول، دختر، دوشیزه، عذرا ≠ بیوه ۲. دستنخورده ۳. بدیع، تازه، طرفه، نو
بکرائیگویش اصفهانی تکیه ای: ---------- طاری: ----------- طامه ای: ---------- طرقی: ----------- کشه ای: ----------- نطنزی: ----------
بکرانلغتنامه دهخدابکران . [ ب ِ ] (از ع ، اِ) ج ِ بکر. (ناظم الاطباء). جمع بکر به علامت «اَن » فارسی : دگر ره بود پیشین رفته شاپوربپیش آهنگ آن بکران چون حور. نظامی .- بکران بهشت
بکرانلغتنامه دهخدابکران . [ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ بَکر و بُکر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به بکر شود.