بلدةلغتنامه دهخدابلدة. [ ب َ دَ ] (ع اِ) شهر، مانند بصره و دمشق . (منتهی الارب ). واحد بلد. (فرهنگ فارسی معین ). شهر و شهر آبادان . (دهار). قطعه ای از بَلد یعنی جزء معین و تخصیص
بلدهلغتنامه دهخدابلده . [ ب َ دَ ] (اِخ ) دهی از دهستان خرم آباد، شهرستان تنکابن . سکنه ٔ آن 680تن . آب آن از رودخانه ٔ چشمه کیله و محصول آن برنج و مرکبات است . از ابنیه ٔ قدیم
بلده ٔ طیبهلغتنامه دهخدابلده ٔ طیبه . [ ب َ دَ / دِ ی ِ طَی ْ ی ِ ب َ / ب ِ ] (ترکیب وصفی ) شهر پاک . بلد طیب . زمین که دراو نبات بسیار روید : لقد کان لسباء فی مسکنهم آیة جنتان عن یمین