بوی مدرانلغتنامه دهخدابوی مدران . [ م َ ] (اِ مرکب ) رجوع به بومادران و بوی مادران و بلنجاسف و برنجاسف شود.
بومادرانفرهنگ انتشارات معین(دَ) (اِمر.) گیاهی از تیرة مرکبان دارای ساقه های بلند و برگ های بسیار بریده و گل های خوشه ای مرکب . ارتفاعش تا 70 سانتی متر می رسد. رنگ گل هایش سفید یا صورتی و
بومادرانگویش کرمانشاهکلهری: bere:ndâs گورانی: bere:ndâs سنجابی: bere:ndâs کولیایی: bere:ndâs زنگنهای: bere:ndâs جلالوندی: bere:ndâs زولهای: bere:ndâs کاکاوندی: bere:ndâs هوزمانوند
بوی مدرانلغتنامه دهخدابوی مدران . [ م َ ] (اِ مرکب ) رجوع به بومادران و بوی مادران و بلنجاسف و برنجاسف شود.
ژابیژلغتنامه دهخداژابیژ. (اِ) داروئی است که آن را بوی مادران گویند. (برهان ). رجوع به بوی مادران شود. || سرشک آتش و آن قطره های آب است که از هیزم تر در وقت سوختن می چکد. شراره ٔ