بوگرلغتنامه دهخدابوگر. [ گ َ ] (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ جانکی سردسیر هفت لنگ . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 75).
لعل بوگرگلغتنامه دهخدالعل بوگرگ . [ ل َ ل ِ گ ِ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قسمی از لعل که به صورت گرده باشد، چه بوگرک به لغت ترکی به معنی گرده است : لعل بوگرک ثمر نیک اخترش را جگر
لعل بوگرگلغتنامه دهخدالعل بوگرگ . [ ل َ ل ِ گ ِ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قسمی از لعل که به صورت گرده باشد، چه بوگرک به لغت ترکی به معنی گرده است : لعل بوگرک ثمر نیک اخترش را جگر
جیةلغتنامه دهخداجیة. [ جی ی َ ] (ع ص ) بوگرفته و گندیده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): ماء جیة؛ آب ایستاده و پارگین و چاه بوگرفته و گنده . (منتهی الارب ). و گاهی بتخفیف یاء ا
جویلغتنامه دهخداجوی . [ ج َ وا ] (ع اِ) آب بوگرفته و گَنده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || سوزش اندوه . (منتهی الارب ). سوزش و شدت اندوه از عشق یا حزن . سوزش دل از عشق و مح
جیفلغتنامه دهخداجیف .[ ی َ ] (ع اِ) ج ِ جیفه ، بمعنی مردار بوگرفته . اجیاف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جیفه شود.