بوباشواژهنامه آزادکلمه بوباش یک کلمه ترکیبی میباشد بو + باش . بو در زبان آذری یعنی این و باش در زبان آذری یعنی سر با ترکیب این دو کلمه ( این سر ) به وجود می آید . این سر یا همان
بوباشلغتنامه دهخدابوباش . (ص ، اِ) قدیم و جاوید و همیشه و سرمد و جاویدان . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بود و وجود واجب یعنی هستی خدای که بوده باشد. (آنندرا
باباشیخ نعمةاﷲ نخجوانیلغتنامه دهخداباباشیخ نعمةاﷲ نخجوانی . [ ش َ ن ِ م َ تُل ْ لا هَِ ن َ ج َ ] (اِخ ) او راست : مختصری در تصوف . (کشف الظنون چ 2 استانبول ج 2 ستون 2028).
باباشیخ نعمةاﷲ نخجوانیلغتنامه دهخداباباشیخ نعمةاﷲ نخجوانی . [ ش َ ن ِ م َ تُل ْ لا هَِ ن َ ج َ ] (اِخ ) او راست : مختصری در تصوف . (کشف الظنون چ 2 استانبول ج 2 ستون 2028).
باباش کندیلغتنامه دهخداباباش کندی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مغان بخش گرمی شهرستان اردبیل 42 هزارگزی شمال گرمی . در مسیر شوسه ٔ گرمی به یله سوار. جلگه ، گرمسیر. سکنه ٔ آن 635 تن ،
باباشاهلغتنامه دهخداباباشاه . (اِخ ) سید بن محمد نجاری معروف به باباشاه . او راست :حاشیه ای بر شرح کافیه ٔ جامی که آنرا برای سلطان زاده شجاع الدین بن عبیداﷲ نوشته به الحاشیة السلطا