بنی شیبانلغتنامه دهخدابنی شیبان . [ ب َ ش َ ] (اِخ ) نام قبیله ای از قبایل عرب . (الانساب سمعانی ) : ایاس بن قبیصه را بفرستاد به بنی شیبان و آنرااز ایشان بازخواست . (فارسنامه ٔ ابن ا
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان فروغن بخش ششتمد که در شهرستان سبزوار واقع است و دارای 165تن سکنه میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9).
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب َ ] (ع اِ) در اصل بنین . ج ِ ابن (در حال اضافه ). پسران . اولاد:بنی اعمام . بنی امیه . بنی عباس . (فرهنگ فارسی معین ).- بنی آدم ؛ اولاد و انسان و مرد
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب ِ ] (ع اِ) ممال بنا. بناء ساختمان . (فرهنگ فارسی معین ) : و تدبیرهای دیگر که یک بیک نماند آن مرد بنا تواند ساخت پس او لطیف تر باشد و عزیز از بنی . اما
بنیلغتنامه دهخدابنی . [ ب ُ ] (اِ) چیزی که از گل یا گچ سازندو دو چوب بشکل رقم هفت در آن قائم کنند بجهت نقادی ابریشم . (آنندراج ) (انجمن آرا) (رشیدی ) : زال فلک کلاوه ٔ ژولیده ا
شیبانیلغتنامه دهخداشیبانی . [ ش َ ] (اِخ ) اشرس بن عوف . از بزرگان ودلیران بنی شیبان در صدر اسلام است (متوفی 38 هَ . ق .) او پس از واقعه ٔ نهروان با دویست تن از یاران خود در دسکره
شیبانیلغتنامه دهخداشیبانی . [ ش َ ] (اِخ ) محمدبن الحسن بن فرقد، از موالی بنی شیبان . اصل او از قریه ای است در غوطه ٔ دمشق . بسال 131 هَ . ق . به واسط بدنیا آمد و در 189 در سفری ک
نابغه ٔ شیبانیلغتنامه دهخدانابغه ٔ شیبانی . [ ب ِ غ َ ی ِ ش َ ] (اِخ ) عبداﷲبن مخارق بن سلیم بن حضیرة بن قیس معروف به نابغه ٔ شیبانی ، از قبیله ٔ بنی شیبان است و از شاعران بدوی و معاصر و
اشرس شیبانیلغتنامه دهخدااشرس شیبانی . [ اَ رَ س ِ ش َ ] (اِخ ) فرزند عوف شیبانی متوفی بسال 38 هَ . ق .658/ م . از بزرگان و دلاوران بنی شیبان در صدر اسلام بود. وی پس از واقعه ٔ نهروان ب
جراحیلغتنامه دهخداجراحی . [ ج َرْ را ] (اِخ ) قومی اند از بنی شیبان که بهرات فرودآمدند. (تجارب السلف ص 261).