بنگلکلغتنامه دهخدابنگلک . [ ب ُ گ ُ / گ َ ل َ ] (اِ مصغر) مصغر بنگل است که میوه ٔ مغزدار باشد که آنرا خورند. (برهان ). میوه ای است ریزه که مغزکی دارد و بوگلک و بن کوهی نیز گویند.
بنگللغتنامه دهخدابنگل . [ ب ُ گ ُ ] (اِ مرکب ) درخت گل . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). || ثمر درخت گل . (برهان ) ثمر درخت گل که آنرا گلبن خ
بنگلهلغتنامه دهخدابنگله . [ ب َ گ َ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به بنگاله . (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء) : ای نیزه ٔ تو گوی و دل دشمن انگله خصم تو روبهی است حسام تو بنگله . قطران
بنهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. گیاهی درختی شبیه درخت پسته که از تنۀ آن سقز و از گُل و برگ آن رنگ سرخی بهدست میآید که در رنگرزی به کار میرود؛ بنگلک؛ چاتلانقوش؛ سقز.۲. میوۀ این درخت که از
چاتلانقوشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهثمر درخت بنه یا پستۀ وحشی که از آن ترشی درست میکنند؛ بنه؛ بنگلک.
بنگللغتنامه دهخدابنگل . [ ب ُ گ ُ ] (اِ مرکب ) درخت گل . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). || ثمر درخت گل . (برهان ) ثمر درخت گل که آنرا گلبن خ