بنصرلغتنامه دهخدابنصر. [ ب ِ ص ِ ] (ع اِ) انگشتی که میان وسطی و خنصر است . مؤنث است . ج ، بناصر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث ) (از اقرب الموارد).انگشت چهارم . ج ، بناصر. (م
الفائز بنصرالغتنامه دهخداالفائز بنصرا. [ اَ ءِ زُ ب ِ ن َ رِل ْ لاه ] (اِخ ) عیسی بن الظافرباﷲ مکنی به ابوالقاسم از خلفای فاطمی متوفی به سال 555 هَ . ق . رجوع به فائز بنصراﷲ و معجم الان
الفائز بنصرالغتنامه دهخداالفائز بنصرا. [ اَ ءِ زُ ب ِ ن َ رِل ْ لاه ] (اِخ ) عیسی بن الظافرباﷲ مکنی به ابوالقاسم از خلفای فاطمی متوفی به سال 555 هَ . ق . رجوع به فائز بنصراﷲ و معجم الان
دوملغتنامه دهخدادوم . [ دُ وُ ] (اِ) انگشت چهارم که انگشت بنصر باشد. || پشت . || (ص ) زیردست . (ناظم الاطباء).