بلعندهلغتنامه دهخدابلعنده . [ ب َ ع َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه غذا در حلق فروکند. به حلق فروبرنده . (فرهنگ فارسی معین ).
بلعیدهلغتنامه دهخدابلعیده . [ ب َ دَ / دِ ] (ن مف )فروبرده شده در حلق . نواریده . (فرهنگ فارسی معین ).
مسترطلغتنامه دهخدامسترط. [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استراط. بلعنده . فروبرنده به گلوی خویش . (اقرب الموارد). رجوع به استراط شود.
دم آهنجلغتنامه دهخدادم آهنج . [ دَ هََ ] (ص مرکب ) بادآلود و متورم .(ناظم الاطباء). || به دم کشنده . دم آهنگ . بلعنده . که چون اژدها به دم کشد و بکشد : اگر زآنکه خواهی بیابی رهاز چ
متوجرلغتنامه دهخدامتوجر. [ م ُ ت َ وَج ْ ج ِ ] (ع ص ) آن که فروخورد دارو را.(آنندراج ) (از منتهی الارب ). فروبرنده و بلعنده ٔ دارو. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || به ناپسند