بلدیهلغتنامه دهخدابلدیه . [ ب َ ل َ دی ی َ ] (اِخ ) دهی از دهستان باوی ، بخش مرکزی شهرستان اهواز. سکنه ٔ آن 100 تن . آب آن از چاه و محصول آن غلات است . ساکنان این ده از طایفه ٔ ح
بلدیهلغتنامه دهخدابلدیه . [ ب َ ل َ دی ی َ / ی ِ ] (ص نسبی ) بلدیة. تأنیث بلدی . (فرهنگ فارسی معین ).- امور بلدیه .|| (اِ) مؤسسه ای در هر شهر که به کار نظافت و خوبی آب و نان و
بادیةلغتنامه دهخدابادیة. [ ی َ ] (ع اِ) بدو. صحرا. خلاف حضر. ج ، بادیات ، بَواد. (قطر المحیط). بوادی . (مهذب الاسماء). صحرا و بیابان . (غیاث ) (آنندراج ). خرابه . دشت بی آب وعلف
بدیهیدیکشنری فارسی به انگلیسیaxiomatic, evident, necessary, obvious, self-evident, self-explanatory, truism
بادیه ٔ حجازلغتنامه دهخدابادیه ٔ حجاز. [ ی َ / ی ِ ی ِ ح ِ ] (اِخ ) بیابانی بحجاز. رجوع به حبیب السیر چ قدیم طهران ج 2 جزو 4 ص 193 شود.
آرام بنلغتنامه دهخداآرام بن . [ ب َ ] (اِ مرکب ) باغی میان شهر و قصبه و یا ده . باغ ملی . باغ شهرداری . باغ بلدیه . آرام .
علیلغتنامه دهخداعلی . [ ع َ ] (اِخ ) شمس الدین . از فضلای قرن چهاردهم هَ . ق . او راست : التنویرالکافی فی التصویر الفوتوغرافی (فتوگرافی )، که در سال 1319 هَ . ق . در قاهره در ز
حسین عودهلغتنامه دهخداحسین عوده . [ح ُ س ِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن مصطفی بن عودة دمشقی پزشک ومعلم آموزشگاه پزشکی مصر بود و در 1331 هَ . ق . 1913/ م . در صیداء در 90 سالگی درگذشت . او راس
شهردارلغتنامه دهخداشهردار. [ ش َ ] (نف مرکب ، اِ مرکب ) شهردارنده . نگهدارنده ٔ شهر. نگهبان بلد. (فرهنگ فارسی معین ). حافظ نظم کشور. متقدمان این کلمه را از صفات سلطان می شمرده اند